Dag 20, 29-08-2019, Pougeus les Eaux – Auxerre, 150km

Route: Pougues les Eaux – Guéringy – Balleray – Premery – St. Révérien – Clamency – Mailly la ville – Auxerre.

Gisteren hebben we de Vélo route de la Loire achter ons gelaten en daarmee ook de veelal vlakke stukken. De laatste 20km gisteren en de eerste 60 van vandaag zijn op en neer. Geen puistjes zoals in de Ardennen, langer en meer glooiend en ook met langere en lekkere afdalingen waar je even van kan genieten.

Na 40km begint de sluierbewolking te verdwijnen en na 60km is het weer geheel blauw, loert de gele ploert boven ons hoofd en is de wind weer aangetrokken. Ook vandaag weer veelal wind tegen.

Vanaf Premery pikken we een route langs het kanaal op, Canal du Nivernais. Een mooie route met grotendeels echt goed aangelegd fietspad (ondanks ook hier de opgangen naar de weg bij iedere brug). Even genieten in deze omgeving zonder auto’s. Op meerdere plekken zijn de rotsen te zien en bij enkele van deze rotsen ook mensen die ze beklimmen. Ik en ook Rob, vind het mooi dit rauwe in het landschap en het idee van fietsen in een gorge dat je jezelf wijs zou kunnen maken.

Als je ooit met een motorboot een kanaal wil doen met sluizen, kies dan gerust dit kanaal, dan kun je wat betreft omgeving en hoeveelheid sluizen je plezier hebben.

 Na het etentje in Saumur begaf mijn sandaal het. Het deel dat over mijn tenen gaat is los gelaten. Mogelijk nog te lijmen maar ik merk aan alles dat de sandaal klaar is. Kan ook wel na zeker 10 jaar. Nu kijk ik dus iedere dag tegen deze rechter schoen aan.

Lang leve de ducttape...

Dag 19, 28-08-2019, Gien – Pougeus les Eaux, 115km

Route: Gien-Briare-Cosne-Cours sur Loire-Pouilly sur Loire-La Charité sur Loire-Pougues les Eaux.

De dag start met een mooi uitzicht op Gien.

 De overbuurman komt vragen ‘hoeveel kilometrages we per dag maken?’ en vertelt vervolgens dat hij graag op een route als deze kampeert zodat hij ook mooie lijven heeft om naar te kijken. Hierbij maakt hij een verontschuldiging voor dat hij dit vindt. Naar mijn idee een bijzondere eerste (en laatste) kennismaking.

De fietsdag begon met een windstilte en voor 12.00 uur hadden we de wind al van voren. Rob durfde het aan om in eerste instantie te beweren dat het van zij kwam. De windvaantjes spraken echter boekdelen: de wind kwam uit onze fietsrichting. Over de temperatuur waren we het meteen eens: de dag begon fris maar na 1100 was het voldoende opgewarmd om het warm te noemen. Goed dat we ook vandaag op tijd weg waren.

De route liep vandaag over prima fietspaden, weinig door dorpjes.

Ook vandaag valt op hoe droog het is, bomen die hun herfstkleuren laten zien en veel gevallen bladeren naast droog gras, droog onkruid, kurkdroge grond. Als we ook nog een windwijzer zien zoals je kan zien in Amerikaanse westerns is het plaatje compleet op deze warme dag.

Wat vandaag maar ook de twee dagen ervoor opvalt is hoe Fransen bij iedere brug de weg langs het kanaal omhoog laten lopen. Dit gebeurt zonder enige schroom van steilheid waardoor de opgang naar de weg soms tot 25 procent bedraagt. Zelf kan ik tot ongeveer 20procent wel omhoog komen met bagage. Rob, die nog niet zo lang geleden in Nieuw Zeeland nog ‘the steepest road’ op fietste lukt het nog wel om ook de stukjes van ruim boven de 20 procent omhoog te fietsen.

Iets anders is de soms creatieve bocht die je bovenaan moet maken. Dit dorp was helemaal creatief, een soort doolhof om van het pad langs het kanaal naar de weg en de brug te komen.  

 Dit dorpje heette niet voor niets Villefleur (nee niet ville fleurie), ook in het parkje waar we de lunch aten waren veel bloemen geplant, in allerlei kleuren. Onder andere iets roods. Het lijkt op een plant die we in Nederland hebben maar het is denk ik toch niet hetzelfde. De kleur komt op de foto niet goed over maar ik voeg het toch toe en als iemand weet hoe dit heet ….

Ongeveer 20 km voor het einddoel van vandaag zien we een soort koperkleurige metalen plaquettes op de paden verschijnen.

 Met het oversteken van de brug bij Chariité verlaten we ook de Vélo route de la Loire en heel jammer, ook het aandeel van Pipi. Wie kent het liedje nog ‘1 en 1 is 3 wiedewiede ...’.

We zijn er op deze route al snel van overtuigd geraakt dat Pipi Langkous zich met de kilometerstanden op de bordjes bemoeid heeft. Deze wisselden zodanig dat ik meerdere keren per dag geen idee had hoeveel kilometers het zou zijn naar de volgende dorp. Het kon wisselen met een verschil van wel 10 kilometer. Dan stond er op een bordje: nog 5 km en vervolgens nog 4 en dan nog 15 gevolgd door ….  

Ook deze camping is goed; echt aardig ontvangen, gebruik maken van het zwembad, het douchegebouw is brandschoon, bomen voor schaduw. Dus lekker gezwommen, een gezonde maaltijd vandaag en weer op tijd het lijf rust geven.

Dag 18, 27-08-2019, Beaugency – Gien, 125km.

Route: Beaugency – Meung sur Loire – Orleans – Chateauneuf les Brosses – Sully sur Loire – Saint Gondon – Gien.

Vanuit Beaugency over de reguliere weg (zodat we ook brood konden kopen) naar Meung waar we de brug over gaan en aan de zuidkant van de Loire de route vervolgen. Een mooi pad dat ons naar Orleans brengt. In Orleans verdwijnen al snel de routebordjes en komen ze ook hier en daar weer terug. Nogmaals lang leve de Garmin van Rob. Na Orleans volgen we een slingerpad door een park oost van Orleans, mooi door de bossen en dan …. kilometers over een soort dijk. Het gaat vlot.

Na de lunch verandert er iets in de wind. In Sully sur Loire nemen we nog een lange pauze met meloen terwijl we naar het plaatselijke kasteel kijken, indrukwekkend groot maar van buiten vooral vierkant. Vanaf Sully vervolgen we weer voor een groot deel een dijk, soms verhard zand / grind en met een wind die gedraaid is en tegen ons in gaat. Ook zien we de derde kerncentrale in evenzoveel dagen. In Saint Gondon, we zijn dan al vele liters vocht verder vandaag, stoppen we in de hoop een kraantje te vinden … Na even rond kijken zien we het bordje kerkhof (daar is altijd water) maar dit kerkhof is met een grote ketting dicht gemaakt. De watertoren ernaast heeft een schone wc (heel fijn na die van de campings) en een waterkraan. We maken onze petten, hoofden en daarmee nog wel meer nat en drinken tot het er niet meer bij kan. Een cadeautje zo onverwacht veel koud vocht. We eindigen in Gien. Het was de hele dag droog om ons heen: het gras is verdord, de zandpaden zijn hard van het vochtgebrek. Het heeft hier al lang niet geregend.

 Een van de vogels die we vandaag en al dagen, zien in de rivier. Deze probeerde meerdere keren om weg te vliegen en ik heb geen idee waarom het niet lukte maar gedurende onze lunch kwam de lucht niet dichterbij.

 De camping in Gien is prima, schoon en na gisteren zelfs indrukwekkend schoon. Na opzetten van de tent is het zwembad lekker verkoelend en het bewegen voelt goed voor mijn spieren. Het lezen liggend op een zonnebed in de schaduw … een mooi einde van de fietsdag.

Als ik het blog van vandaag type, nog even voor we uit eten gaan, is de lucht schuin boven ons zwart en horen we in de verte gerommel. Onweer dreigt maar we gaan er vanuit dat het langs Gien heen gaat, het verplaatst en verkleurt terwijl we er naar kijken. Dit bleek onterecht, als we aan tafel zitten en net besteld hebben komt de regen echt met bakken uit de lucht.

Vooraf een tomatensalade met mozzarella besteld, groot. Bleek inderdaad heel groot en fijn dat Rob mee at. Vervolgens had ik een vegetarische pizza besteld in de hoop iets smaakvol met veel groenten te krijgen. Stel je voor: een dunne pizzabodem (lekker!) met daar op tomatensaus, paprika’s, champignons, uien, stukken aardappel, olijven, en dan … ongeveer een kilo kaas. Veel, zwaar, niet te doen voor mij alleen. Ook nu gelukkig dat Rob mee at.

Ik ben verbaasd dat ik in de nacht niet door de bodem van de tent gezakt ben.  

Dag 17, 26-08-2019, Ambois – Beaugency, 80km.

Route vandaag: Ambois – Chaumont sur Loire – Blois – Suevres – Beaugency.

Terwijl ik dit type bevindt mijn kont zich op een stoel van de camping en mijn benen op een andere stoel en dat alles onder een boom (schaduw) terwijl een zacht windje waait en een paar plekken verderop een tiener ons trakteert op de locale top 100.

We zijn vroeg op pad gegaan (niet dat het lukt om te haasten, eerst koffie, koffie, .. en wakker worden) om iets van de warmte voor te blijven, de verwachting voor vandaag was 36 graden.

Na het gekronkel waar we de dag van gisteren mee geëindigd zijn besluiten we vandaag te starten met een stuk van de ‘gewone’ weg. Het blijkt een goede keuze: goed pad, geen omwegen en ondanks de maandagochtend weinig verkeer. Wel is de wind weer terug en die vergezeld ons de hele dag van voren.

Blois naderen we over een soort dijk waar behalve fietsers niemand lijkt te komen.

In Blois moeten we een brug over en zien we dit:

 Terwijl ik de foto van de Mona Lisa maak krijg ik een onprettige reactie van een Nederlandse man. Hij fietst op het voetpad en is blijkbaar van mening dat ik mijn fiets daar niet had moeten neer zetten. Onprettig en onnodig deze stomme reactie!

Aan de ene kant van de brug zie ik dit en de camera naar de andere kant laat de fietsen en Rob zien:   

 Na Blois volgt de route een mooi fietspad. Ook nu zien we weinig van de Loire. Waar we wel veel van zien zijn kastelen en muren. Ongelooflijk hoeveel kilometer muur de Fransen in dit gebied gebouwd hebben en ja, ook kastelen.

In de buurt van Avaray fietsen we langs een kerncentrale, de tweede in twee dagen, de andere was na Monsoreau.

 De route vervolgt langs het water, een mooi pad al vraag ik me af of je hier kan fietsen als er zoveel regen valt als dat wij de eerste 1,5 week hadden. Een flink deel van de paden zal dan veranderen in modder en gladde toestand.

Sowieso is het droog sinds we aan de route langs de Loire zijn begonnen. De Loire is tot vandaag veelal droog geweest, de akkers ogen droog, de paden zijn droog en zanderig. Het ziet er niet uit alsof ze in deze omgeving (veel) regen gehad hebben.

De fietsdag eindigen we ook vandaag met ijs, dit keer ieder twee bakjes vanille-ijs met karamel en nootjes. Heerlijk!

We eindigen op de camping in Beaugency. De foto is van de brug die we overstaken om bij de camping te komen.

 De camping is groot en nog niet voor een kwart vol. Een zwembad was nu na deze warme dag een welkome afwisseling geweest, in plaats daarvan blog schrijven, lezen en de bezwete kleding weer wassen. Een voordeel van dit weer is dat de kleding iedere morgen droog is.

De camping is niet schoon als we komen: hondenpoep op meerdere plekken die we zien, overal uitingsvormen van konijnen (echt duizenden keutels en overal gaten) en het sanitairblok … ik hoopte bij aankomst dat het nog schoon gemaakt moest worden. Later bleek dat dit niet zo was en tegen de tijd dat het bedtijd was, was het gewoon ronduit vies. BAH.

Later in de dag neemt het aantal Engelsen toe. Allemaal met grote, nieuw uitziende, dubbelassen-caravan (tja hier meer caravans dan campers). Caravans met dubbelassen betekent in Frankrijk vaak zigeuners. De taal is een soort dialect en de kleding met make-up … laat ik het houden op dat hetgeen te zien en horen is beter is dan tv. Het laatste gezin komt schreeuwend uit de Vauxhall, de man achter het stuur (ruim 100kg te zwaar) komt af en toe half uit de auto om tegen de vrouw te schreeuwen die aanwijzingen geeft. Het lukt hem niet de caravan op de plek te krijgen die bedacht was. Na nog wat geschreeuw wordt het geheel ergens anders neer gezet. Ik ben benieuwd wat de avond gaat brengen, gezien de begroetingen kennen ze elkaar allemaal.  

Dag 16, 25-08-2019, Saumur – Ambois, 125km

Route: Saumur – Monsoreau – Tours – Ambois.

De tweede dag zonder wind tegen en soms zelfs een zijwind mee.

Het pad na Saumur bestaat uit een keihard oppervlak dat wisselt tussen vlak-wasbord-kuilen. Een pad zo onprettig dat we voor Monsoreau besluiten het te verlaten en de weg te volgen. Voorbij Monseaur realiseren we ons dat we de bakker gemist hebben, fietsen terug en genieten op een bankje van een croissant en een palmier (vlinder).

Na Saumur zien we veel ‘cave du vin’ maar nauwelijks wijnranken.

Tussen Nederland en Angers zagen we veel fruitbomen, in Belgie veelal peren, in Frankrijk van alles waarbij peren en appels de boventoon voerden. Sinds de start van de Vélo route de la Loire zien we bijna geen fruitbomen meer.

Na Monsoreau volgt een mooi fietspad door bossen, veelal een pad waar geen gemotoriseerde voertuigen mogen komen en zo’n 20km voor Tours wordt het een verhard pad. In Tours is de aanwijzing van de route wat minder, gelukkig gebruikt Rob ook zijn Garmin en fietsen we makkelijk door de stad heen. Dit keer zien we veel van de stad maar alles is dicht (zondag) wat deze stad een vreemde verlaten indruk geeft. De route voert ons langs de kathedraal van Tours, indrukwekkend groot en gedetailleerd en midden in de stad.

 Bij deze kathedraal een waterpomp met koud water. Ik drink tot mijn buik klotst (letterlijk), maak mijn pet en haren nat. De pomp is te zien, rechts van de rode brandkraan. Heerlijke verkoeling! Vervolgens zitten we beiden als een soort verzopen katjes weer op de fiets om de weg te vervolgen. Vervolgens gaat de weg enorm kronkelen.

Na Tours vinden we het rond 1600 ‘ineens’ warm en besluiten naar de eerst volgende camping te gaan. Maar eerst nog meloen. Al een paar dagen fiets ik met een meloen die we dan in de middag verorberen, een zoete vochtige traktatie in dit weer en waard om een paar kilometer met zo’n zwaar ding te fietsen.

De camping wordt die in Ambois. Als de tent net staat komt een grote groep kids aan die hun spullen beginnen op te ruimen. Mooie timing, toch? Ze gaan echter niet weg. De volgende ochtend blijkt dat ze met zijn allen wat verderop in een cirkel buiten hebben liggen slapen. Heeft wel iets aandoenlijks al die slapende kids te zien liggen, ieder in de eigen slaaphouding.

De nacht was warm genoeg om buiten te slapen en er zijn geen muggen of iets dergelijks. De tent blijft dus ook open.

Op de route blijven we fietsers tegen komen, in de buurt van dorpjes ook wandelaars. Op deze camping zijn we vanavond de enige fietsers.

Een van de fietsers … een grote man met een flinke bos krullend haar die met een glimlach op de fiets zat wat wel aanstekelijk werkte voor mij (wat maakte dat hij het zo naar de zin had?). De aanhangfiets achter zijn fiets was leeg maar achterop zijn fiets zat een kind met een flinke bos blond haar tegen zijn rug aan te slapen (zou dat de reden zijn van zijn easy glimlach?).

We zien deze trip veel campers, meer campers dan caravans. Ook op deze camping is het bijna ongelooflijk hoeveel van campers er staan. Gaat niet alleen om de grijze golf van vakantiegangers, ook om jonge mensen.

Twee uitzichten vandaag:

Dag 15, 24-08-2019, Saumur – Saumur.

De dag gestart met kletsen met een Franse fietser, een Engels echtpaar dat we waarschijnlijk nog wel tegen gaan komen en natuurlijk met koffie / leut en typen van het blog. Ook gezocht naar een goede plek met wifi zodat het blog met foto’s geupdate kan worden. Van de week heb ik dat eerder al geprobeerd maar toen duurde het toevoegen van een foto 15 minuten (de wc foto) en daarna ben ik er mee gestopt. Wifi maar ook de data verbinding is op de meer afgelegen campings (de campings dus waar we tot nu toe vaak sliepen) vaak slecht of afwezig.

Een dag niet fietsen betekent een dag easy en tegelijk allerlei dingen doen zoals de was.

En voor Rob, op momenten dat ik zwem, updaten wat betreft het nieuws van de wereld en Rob heeft altijd wel iets te bekijken aan de fiets lijkt het.

Vandaag een gezin met jong kind die als lunch een hele kip eten met meloen (indrukwekkend dat ze dat op krijgen, was een grote kip). Ook een moeder die aan het fietsen is met drie kinderen.

Nu 14.00 uur, de rest van de dag lezen, zwemmen,een boodschap en iets meer van het stadje zien (zoals de buitenkant van het kasteel dat er ‘s avonds uitziet zoals op de foto)
  en straks uit eten en … niet te vergeten koolmeesjes brood voeren. Leuk zo snel als deze beestjes dichtbij durven komen, ze zitten alleen niet lang genoeg stil voor een foto. Dat ze later, als Rob zit te lezen, terug komen om op zijn tenen te tokkelen is naar mijn idee wel heel gedurfd, leverde ze echter geen voedsel op.

Ook leuk vandaag om tijd te hebben voor de reacties op de blogs die ik via whap krijg.

Het zicht op het kasteel van Saumur in de avond vanaf de camping.

Dag 14, 23-08-2019, Pruillé – Saumur, 95km

 Route: Pruillé – Montreuil-Juigné – Angers – Gennes – Saumur.

We starten de dag met koffie, wakker worden en oppakken. Dat ales in een easy tempo.

n Angers merken we door hoe de fietspaden lopen weinig van deze grote stad. Het uitzicht dat we wel hebben:

 In Angers ga ik de eerste bakker binnen die we tegen komen en wat een goede keuze. Voor ieder die ooit naar Angers gaat de aanrader hier brood te gaan halen. Deze bakker bakt alles ter plekke en het is heerlijk. Op brownies na geen gebak maar wel allerlei andere lekkere brood dingen. We gaan nog maar een keer terug voor de pain ou fruit (een soort krentenbollen maar dan anders). Zelfs de verpakking klopt :)  

 Vandaag hebben we een oversteek gemaakt van de Vélo route Franchette naar de Véloroute de la Loire. Deze wisseling vond plaats oost van Angers en verliep so smooth geweldig zoals deze routes hier georganiseerd en aangegeven zijn. De eerste ‘blik’ die we werpen op de route langs de Loire is er een van droogte. Op sommige plekken bevat de Loire meer water maar over het algemeen zien we vandaag een droge rivier.

 De kans dat de hoeveelheid stof die de fietsen vergaard hebben minder gaat worden vervliegt na zien van deze droogte. Echt de hoeveelheid stof, een stofzuiger zou de lol op kunnen. Gezien de droogte hier hebben ze niet de regen gehad die wij de eerste dagen hadden.

Vandaag fietsen we weer met een tegenwind (we hebben tot nu toe wel één dag zonder tegenwind gehad tot nu toe) en fietsen veelal niet in de schaduw. Hierdoor merken we vandaag dat het warmer is dan we tot nu toe gehad hebben, een overgang die bijna schokkend is van het koude van eerder naar het warme van nu. Het maakt dat we veel meer drinken.

De warmte die we nu hebben en de warme douche iedere avond … dan kan ik denken aan Noor, een vriendin die nu vanuit Bolivia Chili in fietst en de afgelopen tijd veel wind en kou gehad heeft met als toetje in de avond vaak een koude douche. Echt petje af!

In de buurt van Saumur volgen we de bordjes naar een camping. Het blijkt een groot complex te zijn, het soort campings waar we beiden niet blij van worden en we besluiten door te fietsen. De camping waar we eindigen is op alle vlakken beter. Hier is een rij van plekken voor randonneurs en daarbij een overkapping met kooktoestel, koelkast, tafels en stoelen. We eindigen de avond met zo’n 15 fietsers die zitten te eten en kletsen en verhalen delen met elkaar.

Een koppel is een vader en zijn zoon, een klein manneke dat zelf alle kilometers (ongeveer 30km per dag) fietst. Petje af voor die kleine beentjes van hem dat het lukt en dan in de avond nog vol energie. Deze jongeman probeerde mij in rap Frans van alles te vertellen, aandoenlijk, hij heeft het duidelijk naar zijn zin. Vader en zoon doen dit nu een week en plan is het volgend jaar een maand te doen.

Een ander groepje is een Spaans gezin met drie kinderen. Ik herkende ze van een camping vorig jaar in Nederland en heb het nagevraagd. Ze hebben inderdaad vorig jaar in Nederland gefietst en gekampeerd. De moeder gaf aan mij niet te herkennen. Snap ik want ik herinner mij het gezin als dat zij vooral met zichzelf bezig waren en de ochtend dat ik hen zag leken ze ruzie te hebben. Dit heb ik niet herhaald en ze vooral nog een bon route gewenst.

Een Fransman die een ronde fietst, een spijkerbroek aan heeft en onder andere twee grote blikken met muesli en noten.

Ik blijf het interessant vinden om te kijken en luisteren, om te zien hoe andere fietsers reizen, wat ze soms allemaal meenemen (zeulen?).

Tot nu toe stoppen we vaak op de fietsdagen om even te kijken, een foto te maken of elkaar op dingen te wijzen die we zien. Doordat we een andere route zijn gaan doen om weg te komen van kou en wind, wat gelukt is, gaan we veel minder kilometers doen dan vooraf gedacht. We zullen dus vooral easy blijven doen en besluiten morgen in Saumur te blijven.